شاید خیلی از افراد حتی در دنیای مدرن امروزی تصور کنن که تربیت فرزندان فقط برعهده ی مادرانه و پدران تنها مسئول تأمین مخارج خونواده هستن. اما تحقیقات نشون می ده که نقش پدر در تربیت بچه چیزی نیس که بشه خیلی راحت ندیده گرفت. در این مطلب بیشتر به این موضوع مهم می پردازیم. لطفا با ما همراه باشین.

خونواده

 

طبق تحقیقات روانشناسی، ۳ روش تربیتی متفاوت در بین والدین هست:

  • والدین مقتدری که کمتر محبت می کنن و کنترل بالایی روی فرزندان شون دارن؛
  • والدینی که قدرت اونا همراه با عشق و محدودیته. در این مورد کنترل به میزان عادی و محبت بین اعضای خونواده زیاده، بحث و گفت وگو بین اعضای خونواده صورت میگیره، ولی والدین هم اونقدر کنترل و نظارت خود رو دارن؛
  • والدینی که محبت خیلی زیاد و کنترل بسیار کمی روی فرزندان خود دارن. در این گروه کودکان مرکز توجه هستن و به یه جور فرزندسالاری در خونواده حاکمه.

پدران چه نقشی در تربیت فرزندان دارن؟

همونجوریکه میدونید، هر دو والد (پدر و مادر) نقش بسیاری مهمی در تربیت فرزندان دارن. مادران بیشتر نیازای تغذیه ای فرزندان رو تأمین می کنن. درحالی که پدران بیشتر تمایل دارن با کودکان بازی کنن. این بازیا حتی بعضی وقتا ممکنه فیزیکی و خشن باشن. الان نقش پدر در تربیت بچه بسیار بیشتر از گذشته شده. مثلا کارایی مثل عوض کردن پوشک، خواباندن کودک، بردن کودک پیش دکتر و همکاری در کارای منزل رو انجام میدن.

در آخرای سال ۱۹۸۰ روی گروهی از والدین تحقیقاتی انجام شد و از اونا خواسته شد تا یه مدت با کودکان خود بازی کنن. طبق نتایجی که از این تحقیق به دست اومد، پدران بیشتر سعی داشتن که با بچه ها بازیای فعال و پرتحرک بکنن. مثلا بچه ها رو به هوا بندازن یا روی زمین بچرخونن، اما بازیای مادران بیشتر طبق ی فعالیتای آموزشی و یادگیری مهارته؛ مثل بازی با انگشتان دست، خوندن آواز یا بی سروصدا نشستن.

طبق تحقیقات بخش روانشناسی دانشگاه کمبریج، کودکان واسه بازی کردن بیشتر طرف پدرشون می رن و در موقع استرس و ناراحتی به مادرشان پناه می برن.

اثر وجود پدر در روند رشد کودکان

در زمان نوجوونی، بچه ها بیشتر به همسالان خود نگاه می کنن و می خوان مثل اونا باشن؛ اما اگه از اونا بپرسید می خوان در آینده چیجوری فردی باشن، والدین خود رو درنظر می گیرن.

هنگامی که بچه ها خودشون والد می شن، واسه بایدها و نبایدهای زندگی شون به والدین خود نگاه می کنن. مثلا، پدر اثر خیلی زیادی در افزایش عزت نفس در یک دختر و رشد شخصیت اون به عنوان یک خانوم داره. مثلا با بررسی زندگی افرادی مثل هیلاری کلینتون، مادلین آلبرایت (وزیر امور خارجه ی سابق آمریکا ی آمریکا) و خیلی از زنان برجسته ی علمی می بینیم که پدران اونا نفوذ زیادی در دختران شون داشتن.

شخصیت

روابط پدرومادر چه تأثیری روی فرزندان داره؟

هرچقدر روابط بین پدرومادر بهتر باشه، به همون اندازه کودکان بیشتر موارد عاطفی و کارای مشترک رو می بینن و درک می کنن. زمانی که والدین به شکل گروه با کارکرد خوب کار می کنن، کودکان یاد می گیرن که چه جوری کارا رو بکنن. البته دعوا ی بین زن و شوهر طبیعیه، اما موضوع اصلی اینه که والدین چه جوری با وجود اختلاف نظری که با همدیگه دارن، مؤدب هستن و به همدیگه احترام می ذارن. اینطوری، فرزندان یاد می گیرن که چه جوری با مدیریت درست مشکلات رو برطرف کنن.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   نقش امید در زندگی چیه؟ "

بعضی تحقیقات نشون میدن «رفتار والدین» یه جور رابطه بین روابط پدرومادر و نتایج نوجوانانه.

والدینی که به دلیل روابط ضعیف شون دچار پریشونی، افسردگی و ناراحتی هستن، وظایف خود رو به عنوان والدین خوب انجام نمی دن. واسه همین نوجوانان اونا هم رفتار مناسبی نداره. مثلا آریگا (Arriaga) و فوشه (Foshee)، هنگام بررسی سوابق خشونت نوجوانان به این نتیجه رسیدن نوجوانانی که والدین اونا انجام دهنده خشونتای خونگی می شن، بیشتر در خطر روابط پرخطر قرار می گیرن.

از طرف دیگه، روابط زناشویی مناسب و رفتارهای حمایتی والدین می تونه اثر مثبتی در رشد کودکان داشته باشه. طبق گزارشا، فرزندان مادرانی که از روابط زناشویی و نوع رفتار پدر با بچه خود رضایت دارن، از نظر روانی در شرایط بهتری هستن.

فرق رابطه پدر و پسر با رابطه پدر و دختر

روابط پدر با فرزندان فرقای خیلی زیادی داره. عوامل زیادی مثل سن پدر یا تعداد اعضای خونواده می تونه در این رابطه نقش داشته باشه و این فرق روابط بیشتر از حدیه که بشه پیش بینی کرد.

مثلا ممکنه بعضی از پدران واسه دختران شون که در سنای نوجوونی هستن بسیار سخت گیر باشن. ممکنه پدر، در اینکه چه جوری یک دختر روابط عاطفی آینده اش رو مدیریت کنه نقش سازنده داشته باشن.

در زمان نوجوونی بعضی از پسرها دوست دارن که مردونگی خودشون رو نشون بدن، اما آخرسر پدرها و پسرها می تونن رابطه صمیمی برقرار کنن. رابطه پدر با فرزندان شکلای مختلف مختلفی داره و فقط به یک نوع ختم نمی شه.

فرزندان با چه روشایی می تونن علاقه خود رو به پدرشون بگن؟

پدرها باید همون رفتار محبت آمیزی رو که با همسران شون دارن، با فرزندان شون هم داشته باشن و به صحبتای اونا گوش بدن.

هنگامی که کودکان چیزی رو با خلاقیت خودشون میسازن و به پدرشون هدیه میدن، یا حتی واسه اون یک یادداشت می نویسند و بهش میگن «پدر من همیشه شما رو دوست دارم»، پدر باید واکنش مناسبی نشون بده.

خلاقیت-خلاقانه

خلاقیت-خلاق

اثر و قدرت کلمات رو دست کم نگیرید، استفاده از کلمات هم بسیار مهمه. بعضی از مردها از بیان محبت خود به ویژه به پسران شون، پرهیز می کنن. درنتیجه پسران اونا هم نمی تونن به شکل مستقیم به پدرشون بیان علاقه کنن. این بیان علاقه می تونه شامل محبت کلامی یا فیزیکی باشه.

واسه نوجوانان عصر جدید، استفاده از متنا و ایمیل بسیار مفیده. می تونین واسه پدرتون یک آهنگ مناسب بفرستید. لازم نیس که حتما اون آهنگ با صدای بلند بگه «دوستت دارم»، اما همین که محتوای اون نشون بده «به فکرت هستم» خوبه. شاید واسه شما اهمیت زیادی نداشته باشه، اما پدرها این رابطه رو دوست دارن. به ویژه زمانی که روابط مشترک در خونه وجود نداره، این کار می تونه زمینه ای واسه ایجاد رابطه مناسب پدر و فرزندی باشه.

در آخر به یاد داشته باشین که افراد مختلفی ممکنه نقش پدرانه در زندگی تون داشته باشن. روز پدر فرصت مناسبیه که مردها مهم زندگی تون رو به یاد بیارین و به اونا بگید: «دوستت دارم».



 


دسته‌ها: آموزشی